For Kids ^^
posted on 07 Jan 2011 18:27 by aey-and-toto




The gift
หายไปนานอีกแล้วกลับมาบล็อกส่งกลิ่นเป็นปลาร้าแล้ว ฮิฮิ
.
.
.
งานชิ้นนี้พิเศษตรงที่ทำเป็นของขวัญให้เพื่อนคนหนึ่งครับ
แม้เจ้าตัวจะไม่ได้คาดหวังถึงรูปที่จะได้รับ
แค่ขอให้ผมเอามือป้ายๆขีดๆหรือแม้แต่เอามือจุ่มสีแล้วนาบบนกระดานผ้าใบก็ได้แค่ขอให้เป็นผลงานที่ผมวาดพอT_T
โดยเจ้าของภาพเป็นผู้อนุเคราะห์สีอะคริลิกเฟรมผ้าใบ รวมทั้งฟู่กันอีกด้วย ^_^
.
.
.
คิดอยู่หลายวัน ตกลงที่วาดรูปเจ้าของเค้านั้นแหละ!
ผมหลงใหลการวาดรูป (เกือบ) เหมือนของคนอื่นนะครับ ยิ่งวาดให้เป็นของขวัญแด่คนที่เราใกล้ชิดด้วยแล้วมันทำให้เรานึกถึงผู้รับมากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะเวลาที่เราได้ใช้เวลาแต่งแต้มภาพนั้นๆ
สุข ทุกข์ ความทรงจำดีๆมันผสมอยู่ในทุกๆสี ทุกๆเส้นสายลายฟู่กัน และสุดท้ายเมื่อเราวาดมันเสร็จมันก็จะออกมาเป็นภาพที่อิ่มเอมใจผมชอบความรู้สึกนี้ซะจริงๆ
.
.
.
ขอออกตัวก่อนนะครับว่าวาดมั่วๆไป เพราะในชีวิตนี้เป็นครั้งแรกที่วาดรูปด้วยสีอะคริลิก
ส่วนพื้นหลังของภาพผมใช้ภาพเจ้าตัวขนาดเล็กจำนวนมากพิมพ์สีตัดเป็นชิ้นเล็กแปะเป็น Background ออกมาก้ดูดีระดับหนึ่งแฮะๆ
ปล.มาเขียนกันบล็อกเน่า คิดถึงพี่ๆน้องทุกคนครับ
ปล2.ยังไม่ขออณุญาติเจ้าของภาพ ครับหวังว่าคงไม่โกรธที่แอบเอามาลงบล็อก ฮิฮิ




Stop AIDS
สวัสดีครับทุกท่าน
หายหัวไปนานมาก มีแต่แวะเวียน ไม่ได้อับบล็อกเลย
วันนี้เข้ามากันบล็อกเน่า เพราะเห็นความน่ารักในคลิปนี้ (จริงๆนะ)
ยังไง เจ้าของบ้านก็คิดหนักก่อนเอามาลงบล็อก แฮะๆ
.
.
.
.
.
เพราะฉะนั้น
.
.
.
.
.
ขออนุญาติ แปะเรท 18+ Only
.
.
.
.
.
ถ้าท่านอายุเหมาะสม
.
.
.
มีความน่ารัก มองโลกในแง่บวก คิคิ
.
.
.
.
.
.
และ
.
.
.
.
.
ไม่ได้มองว่าเจ้าของบ้านทะลึ่ง (
)
.
.
.
.
.
.
ว่าแต่ 18+ แน่นะ 555+
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
โอเค วันนี้ไปแระ คิดถึงทุกคนคร้าบ
ปล. เคลคิต ฟอร์เวิร์ดเมลล์จากนักศึกษาของพี่ที่น่ารักคนหนึ่ง (ฟังดูงงๆช่ายม้าาา)
และตามล่าคลิปจาก youtube คร้าบบ
ปล2. ผมรักศิลปะ แต่ไม่สนับสนุนการขีดเขียนผนังห้องน้ำสาธารณะแต่อย่างใด
หากชื่นชอบ รบกวนกลับไปเขียนและสร้างผลงานของท่าน ณ ห้องน้ำบ้านท่านนะครับ



ช่วงนี้มักจะอ่านเจออะไรดีๆ อยู่บ่อยๆครับ
บางครั้งอ่านแล้วก็อยากแบ่งปัน
นิทานเรื่องนี้ อ่านเจอมาจากบ้านของคุณ autis-mann ครับ
ผมก็เห็นว่าเป็นเรื่องที่ดี ที่จะนำมาให้เพื่อน พี่ๆ น้องๆ ในนี้ได้อ่านกัน
เรื่องราวมีอยู่ว่า........
ชายคนหนึ่งมีภรรยาอยู่ 4 คน
ภรรยาคนที่ 1 เขารักมากที่สุด ไปไหนมาไหนด้วยกัน ตามใจตลอดอยากได้อะไรเขาก็หาให้ทุกอย่าง
ภรรยาคนที่ 2 เขารักมั่ก~มากเขาจะทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อภรรยาคนนี้ และจะไปหาภรรยาคนนี้เสมอ
ภรรยาคนที่ 3 เขารักรองลงมา ดูแลเอาใจใส่พอควร แวะไปหาบ้างเป็นครั้งคราว
ภรรยาคนที่ 4 เขาไม่เคยสนใจ ไม่เคยดูแลเอาใจใส่ ไม่เคยไปหาไม่เคยคิดถึงเลยด้วยซ้ำไป
ต่อมาชายผู้นี้ไปกระทำความผิดร้ายแรงและถูกจับกุมตัวต้องโทษประหารชีวิต
ก่อนที่จะขึ้นสู่ลานประหารเขาขอร้องต่อผู้คุมว่า.........
"ผมขอกลับบ้านเพื่อขอร่ำลาเมียของผมสักครั้งได้มั้ยครับ"เขาเอ่ยขอร้องด้วยนำเสียงสั่นเครือ
"ได้สิ.....เป็นครั้งสุดท้ายของนายแล้วนี่ จะร่ำลาเมียนายยังไงก็รีบทำซะ"
ผู้คุมเอ่ยอนุญาตด้วยความเห็นใจ
เมื่อเขากลับมาถึงบ้านเขารีบตรงไปหาภรรยาคนที่ 1
เล่าเหตุการณ์ต่างๆให้ฟัง
และถามภรรยาคนที่ 1 ว่า.........
"ถ้าฉันต้องตาย เธอจะทำยังไง???"
"ถ้าเธอตาย เราก็จบกัน"ภรรยาคนที่ 1 เอ่ยตอบเขาด้วยน้ำเสียงเย็นชา
คำตอบที่ได้รับเหมือนสายฟ้าที่ผ่าเปรี้ยงลงมาที่เขาอย่างจัง
เขารู้สึกเจ็บปวดและเสียใจอย่างยิ่ง นึกเสียดายเวลาที่เขาทุ่มเทให้กับภรรยาคนนี้
จากนั้นเขาจึงไปหาภรรยาคนที่สอง ด้วยอาการโศกเศร้าเล่าเรื่องราวต่างๆให้ฟัง
และถามคำถามเดิมกับภรรยาคนที่ 2 ซึ่งคำตอบที่ได้รับ คือ......
"ถ้าเธอตาย ฉันจะมีใหม่"ภรรยาคนที่สองตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย
เหมือนฟ้าผ่าซ้ำลงมาที่เขาอย่างจังเขารู้สึกเสียใจมาก
จนให้นึกเสียดายเวลาที่ผ่านมาเขาไม่ควรทุ่มเทให้กับภรรยาคนนี้เช่นกัน
เขาเดินคอตกมาหาภรรยาคนที่ 3 เล่าเรื่องราวต่างๆให้ฟัง
และถามภรรยาคนที่สามด้วยคำถามเดิมว่า....
"แล้วถ้าฉันต้องตาย เธอจะทำยังไง???"
"ถ้าเธอตาย..... ฉันจะไปส่ง"ภรรยาคนที่สามตอบด้วยน้ำเสียงเศร้าซึม
คำตอบนี้ทำให้เขาคลายความเศร้าโศกขึ้นมาบ้าง
เขาคิดว่าอย่างน้อยๆ ก็ยังมีภรรยาที่จริงใจกับเขา
ก่อนเขาจะกลับไปรับโทษตามกฎกบิลเมืองเขากลับ
นึกขึ้นมาได้ว่ามีภรรยาอีกคนที่เขาไม่เคยแม้แต่จะคิด.....
ไปหาเลยเมื่อคิดได้เช่นนั้น เขาจึงบึ่งไปหาภรรยาคนสุดท้าย
เล่าเรื่องราวต่างๆให้ฟังแล้วถามคำถามเดิมว่า....
"ถ้าฉันต้องตาย เธอจะทำยังไง???"
"ถ้าเธอตาย ฉัน.....จะตามไปด้วย" ภรรยาคนที่สี่ตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
แทนที่เขาจะดีใจกลับนึกเสียใจหนักกว่าเดิม เพราะมันสายเกินไปเสียแล้ว
ช่วงที่เขามีชีวิตอยู่เขาไม่เคยเห็นค่าของภรรยาคนนี้
แต่ภรรยาคนนี้ก็ไม่คิดจะทอดทิ้งเขาจะติดตามเขาไปอยู่ด้วย แล้วชายคนนี้ก็กลับไปรับโทษประหาร
เมื่อเขาตาย ภรรยาคนที่ 4 ก็ตายตามที่ลั่นวาจาไว้กับสามีของเธอ
.
.
.
ดั่งเรื่องราวที่เล่ามาทั้งหมดนี้เราทุกคนต่างก็มีสิ่งที่เปรียบเสมือนกับภรรยาทั้งสี่คนของชายคนนี้
..............................................................................................................................
.
.
ภรรยาคนที่ 1
เปรียบเสมือนร่างกายของเราเมื่อเวลาเรายังมีชีวิตอยู่
เราจะบำรุงบำเรอด้วยของทุกสิ่งทุกอย่างอยากได้สิ่งใดก็หาให้
แต่พอเราตายมันกลับไม่ไปกับเรา
ตอนที่เราตายร่างกายของเรากลับมีค่าเพียงแค่ท่อนไม้ท่อนหนึ่งเท่านั้น
ภรรยาคนที่ 2
เปรียบเสมือนทรัพย์สมบัติของเราเพราะเวลาเรามีชีวิตอยู่
เราจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มันมาแต่พอเราตายมันกลับไม่ไปกับเรา
แต่เปลี่ยนมือไปเป็นของคนอื่น
ภรรยาคนที่ 3
เปรียบเสมือนพ่อแม่ ลูกเมีย ญาติพี่น้อง เมื่อเราตาย
เขาจะทำศพให้เรา ทำบุญกรวดน้ำไปให้แปลว่าเขาแค่ไปส่งเราเท่านั้น
สำหรับภรรยาคนที่ 4
เปรียบเสมือนบุญและบาปเมื่อเราตาย
เราไม่สามารถนำเอาอะไรไปด้วยได้มีเพียงแค่บุญกับบาปเท่านั้นที่จะติดตามเราไป.....
ที่มา : จากสี่สหาย ใน “ภรรยา 4 คน”
การ์ตูนขายหัวเราะรายสัปดาห์
ประจำวันพุธที่ 23-29 กรกฎาคม 2551หน้า 20-21
สุดท้าย ผมไม่ทราบนะครับว่า
ในทัศนะคติของแต่ละคนมีความเชื่อในเรื่องบุญและบาปมากแค่ไหน
แต่โดยส่วนตัว ในฐานะชาวพุทธคนหนึ่ง
ผมเชื่อและระลึกเสมอว่าเราเกิดมาสร้างความดีและละเว้นการกระทำชั่ว
...............................................
